Gedichten die troosten


Zoek je een gedicht dat troost bij rouw? Hier vind je een aantal prachtige voorbeelden. Neem ze over op je rouwkaart, of schrijf ze aan iemand die een dierbare is verloren.

Woorden, zeker als ze zorgvuldig zijn gekozen, hebben de kracht om te troosten. Dat doen ze door niet het verdriet te vermijden, maar juist door daar een lichtje op te laten schijnen.

Omdat je ook verdrietig kunt zijn om een dier heb ik ook een vertaling van Cat Heaven bij de gedichten opgenomen.

Wil je een gedicht gebruiken? Meld dan even de schrijver erbij. En wil je er eentje publiceren online of in druk? Neem dan contact met me op.

contact opnemen


Nacht

Soms is het leven nacht
om mij

ik draag het donker
zelfs op mijn gezicht

Zoek jij me op en wacht bij mij
verzacht je mij

weerspiegel jij
het Licht?

Altijd waar wij zijn

Je bent nu niet meer
waar je was

maar bent nu altijd
waar wij zijn

Bomen

Als mensen bomen zijn
hun voeten de wortels
hun benen als stammen
knoestige inborst
hoofden vol dromen
de kroon op het werk.

Als mensen bomen zijn
gevoelens, gedachten
als vogels verborgen
tussen de bladeren
je hart hoort ze soms
vaak zie je ze niet.

Als mensen bomen zijn
takken en wortels gestrekt
naar hemel en aarde
naar God en naar mensen

hoe ze ook vallen
ze worden
opgevangen.

- Kaj van der Plas

Zeg ze niet dat ik slaap

Zeg ze niet dat ik slaap
want de slaap is een vriend
dus die doet zoiets niet.

En ik ben ook geen ster
die ze welwillend ziet
want een ster is te ver.

Is het echt beter zo?
De pijn is voorbij
maar het is nergens hemel

waar we niet samen zijn.
Zeg ze niet wat ik ben,
waar ik ben, het is geheim.

Een geheim is een zaadje
dat drijft op de wind
zonder dat je het weet

een klein holletje vindt
zich er nestelt en groeit
en dan net als je dacht

dat de nacht
nooit meer weggaat

als een bloem
naar je lacht.

- Kaj van der Plas

Laten varen

Hé jij daar, aan de wal,
stap eens even bij me in
en geef me zwijgend het vertrouwen
dat water, wind, de golven
mij niet kopje-onder stoten
maar me dragen op hun stroom oneindig
en voorbij de horizon
waar we naast elkaar naar kijken.

Als de golven koppen krijgen
en we scherp aan de wind gaan
en mijn armen en handen worden moe
-neem jij dan roer en schoot?

- Kaj van der Plas

Afvaart

Ik ben aan boord gegaan
Ik heb me zachtjes van de wal weggeduwd
en dreef toen op het dragend water.

Waar de wind vandaan kwam weet ik niet
maar ze voert me zachtjes mee naar later.

Zie je: meer dan romp en roer en touw en zeil is er niet nodig
en vertrouwen dat het waaien,
dat je drijven zal

rustig en zeker
zorgeloos.

- Kaj van der Plas

Dood is helemaal niets

Dood is helemaal niets.
Ik ben enkel weggegleden naar de volgende kamer.
Ik ben ik en jij bent jij.
Wat we voor elkaar waren,
dat zijn we nog.

Noem me bij mijn welbekende naam.
Praat tegen me met het zelfde gemak
als je dat altijd deed.
Leg niets anders in je stem.
Wees niet overdreven ernstig of bezorgd.

Lach zoals we altijd lachten –
al die kleine grapjes waar we samen plezier om hadden.
Speel, glimlach, denk aan me, bid voor me.

Laat mijn naam het gewoonste woord zijn
zoals hij altijd was.
Spreek hem uit zonder nadruk,
zonder een spoortje schaduw erin.

Leven betekent alles wat het ooit betekende.
Het is zo als het altijd was.
Er is absoluut ononderbroken continuïteit.
Is de dood niet slechts een te verwaarlozen moment?

Waarom zou ik uit je hart zijn
omdat ik uit je oog ben?

Ik wacht op je,
voor een tussentijd,
ergens heel dichtbij,
net om de hoek.

Alles is goed.
Niets is voorbij, niets verloren.
Een kort moment en alles zal weer zijn zoals het was.
Wat zullen we lachen om de moeite van het afscheid
wanneer we elkaar weer ontmoeten!

Henry Scott Holland
vertaling Kaj van der Plas

De Kattenhemel

De weg naar haar hemel is een veld van groen gras,
vol met beestjes en zoveel te zien!
Poes sluipt, jaagt en springt, dus het duurt lekker lang
en dat mag want ze heeft pret voor tien.

Aan de andere kant bij een geelgouden deur
houdt een engel geduldig de wacht
En als poes arriveert, dan krijgt ze een kus
en wat melk en een aai door haar vacht.

Er zijn bomen heel dik, echt volmaakt voor een kat:
huizenhoog en zo groen als een haag.
Maar geen poes zit daar ooit mauwend vast op een tak,
want ze zweeft als zij wil zo omlaag.

Speeltjes ook, overal, en van iedere soort
liggen er wel honderd op een rij.
Er zijn ballen en bellen en bolletjes wol,
veertjes zweven voortdurend voorbij.

En natuurlijk de engelen, met een schoot lekker zacht,
waarop poesjes fijn spinnen heel luid.
De engelen aaien hun neusjes en oren,
en neuriën zacht voor zich uit.

Als een kat honger heeft, dan is daar Gods tafel
die vol staat met heerlijke vis:
Zalm en tonijn, en blikjes sardines,
het lekkerste voer dat er is.

In hun hemelse huis worden ze verwend:
God laat ze gewoon op zijn bed.
Hij loopt door Zijn tuin, met Zijn prachtige Boek
en een kitten in slaap op zijn pet.

Als een kat dat wil, kijkt ze over de rand,
ziet de aarde zo vredig en blauw.
Ze kijkt naar het huis waar ze ooit heeft gewoond
met de mensen waar zij zo van houdt.

Katten kennen de hemel, ze weten de weg,
ze weten waarheen en heel vlot
reizen ze langs de maan en de zon en de sterren
en krullen zich fijn op bij God.

Cynthia Rylant - Cat Heaven 
vertaling Kaj van der Plas


Image

Alles is

En nu,
nu het zo ver is.
Nu het niet zo lang meer duurt,
en de wind voor eeuwig ligt.
Nu alles is,
nu alles is.

En misschien,
misschien te laat.
Misschien wel voor altijd.
Als een vreemde,
als een vriend.
Misschien tot ziens,
misschien ook niet.

Hoe in elk gezicht,
en hoe de eerste keer,
en hoe alles langzaam weer,
naar de bodem zinkt.

Hoe liefde is.
Hoe leven moet.
Hoe afscheid klinkt.

Wat ik ken,
wat ik niet meer ben.
Waar ik wankel in geloof,
hoe de mensen zijn.
In hun hart.
In hun hoofd.

En wat slaapt onder de grond,
en met stille wortels wacht.
Op de allereerste dag,
tot het licht haar longen vult.

Adem uit. Adem in.
Er is verder niets,
er is verder niets.
Alleen de liefde blijft,
dat is alles wat er is.
Alles is.

Spinvis - Trein Vuur Dageraad

Wil je een tekst op maat?


neem contact op
We gaan in gesprek
Image

Troostgedichten helpen

Je hoeft niet altijd eigen tekst te bedenken voor iemand die een dierbare verloren heeft.
Kies gewoon een mooi en aansprekend gedicht, en schrijf dat in je eigen handschrift op de kaart.

Je zult merken dat het in dankbaarheid ontvangen wordt!

Wil je een speciale kaart sturen, met een warme en oprechte uitstraling?
Kijk dan even in de webshop voor een paar prachtige voorbeelden.

naar webshop

Voorbeeld 3:

De toespraak van Liz bij de begrafenis van haar moeder Debora

Mijn naam is Liz, ik ben de tweede dochter van Ben en Debora. Ik begin met een gedicht, het heet Weggaan en is van Rutger Kopland

Weggaan
Weggaan is iets anders
dan het huis uitsluipen
zacht de deur dichttrekken
achter je bestaan en niet
terugkeren. Je blijft
iemand op wie wordt gewacht.

Weggaan kun je beschrijven als
een soort van blijven. Niemand
wacht want je bent er nog.
Niemand neemt afscheid
want je gaat niet weg.

Op een gekke manier verwoordt dit gedicht hoe wij als gezin de ziekte en het overlijden van onze moeder en vrouw Debora hebben ervaren. Haar ziek zijn begon sluipend. Op kousenvoeten verdwenen steeds kleine stukjes herinnering, kleine brokjes interesse in de wereld, in de mensen om haar heen. En uiteindelijk kwam daar dan dat moeilijke moment dat ze niet meer thuis kon wonen en we haar naar Het Zonneheem hebben gebracht.

Je hebt haar daar zo trouw bezocht pap. En altijd als je daar kwam leek het alsof ze op je had zitten wachten. “Ben je daar eindelijk, Ben?” En jij die dan zei: “ik Ben er altijd.” Jullie grapje. Fijn en pijnlijk. En uiteindelijk sloop ook die herkenning de deur uit, eerst van ons haar dochters en uiteindelijk ook van haar Ben. We herinneren ons haar zó anders. Actief, aanwezig, vol aandacht. Allesbehalve stil. Kwam je op een familiebijeenkomst, of het nu die van de Wachters was of de Van Dammen, je hoorde als je binnenkwam direct of mam en pap er al waren. Haar lach herkende je uit duizenden, overal bovenuit.

De rollen in het gezin waren duidelijk verdeeld. Ben werkte, maakte lange dagen en maakte carrière. Debora zorgde voor het huis en voor ons als kinderen. Pas toen ik op de middelbare school zat, ontdekte ik hoe slim ze eigenlijk was. Tot en met de 6e kon ze me helpen met alle vakken, of het nu Frans was of Wiskunde. Ik heb haar wel eens gevraagd of ze niet had willen doorleren vroeger. Dan haalde ze haar schouders op en zei: ach, kind, achteraf is het rustig wonen, en ik ben heel gelukkig hoor.

En dat was ze. Als iemand een talent had om gelukkig te zijn dan was Debora het wel. Uitbundig gelukkig. We konden voor vanmorgen geen foto vinden waarop ze niet breed lachend te zien was.

Lieve mam, je blijft iemand op wie wordt gewacht. We nemen afscheid van je vanmorgen. En toch blijf je.

Vaarwel.